Dobra osobiste a obowiązki dziennikarzy

Kiedy okoliczności wskazują na zwiększone prawdopodobieństwo nieprecyzyjności spostrzeżeń osób, które stanowią źródło informacji dziennikarzy, konieczne jest zastosowanie szczególnie drobiazgowych rygorów sprawdzenia prawdziwości stawianych zarzutów, mogących naruszyć dobra osobiste osób opisywanych w publikacji.

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 13 kwietnia 2007 r. I CSK 28/2007

 

Pozwanemu jako dziennikarzowi nie można odmówić prawa do publicznego wyrażania na łamach prasy swoich opinii i ocen, także krytycznych, ale prawo to pociąga za sobą pewne obowiązki, zwłaszcza obowiązek rzetelności. Wyrażanie opinii nierzetelnych i nie mających oparcia w faktach musi być uznane za działanie bezprawne w rozumieniu art. 24 § 1 kc.

 

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2006 r. VI ACa 564/2006

 

Określając kryteria, według których należy wyznaczać wzorzec szczególnej staranności i rzetelności działania dziennikarza, najistotniejsze znaczenie ma: rodzaj i rzetelność źródła informacji (dziennikarz nie powinien opierać się na źródle, którego obiektywizm lub wiarygodność budzi wątpliwości), sprawdzenie zgodności z prawdą uzyskanych informacji przez sięgnięcie do wszystkich innych dostępnych źródeł i upewnienie się co do zgodności informacji z innymi znanymi faktami, a także umożliwienie osobie zainteresowanej ustosunkowania się do uzyskanych informacji. Z kolei na etapie wykorzystania materiałów prasowych istotne jest przede wszystkim wszechstronne, a nie selektywne przekazanie informacji, przedstawienie wszystkich okoliczności i niedziałanie „pod z góry założoną tezę”, a także rozważenie powagi zarzutu, znaczenia informacji z punktu widzenia usprawiedliwionego zainteresowania społeczeństwa oraz potrzeby (pilności) publikacji.

 

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2013 r. I ACa 437/2013

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *